سه شنبه , آذر ۱۶ ۱۴۰۰

اوج

اوج در تاریخ، عبارت است از لحظه‌هایی کمیاب که ضرورت اخلاقی و ضرورت فلسفی با هم در آن تلاقی می‌کند. درست شبیه به جایی که امروز بر آن ایستاده‌ایم.

همچنین ببینید

شرح بدنامی نامجو

برداشتم درباره‌ی نامجو آمیخته است، مثل همگان. صدایش را دوست دارم اما شیوه‌ی خواندن‌اش را نمی‌پسندم، نبوغ هنری‌اش به نظرم درخشان است و بارور، هرچند اصراری در ضایع کردن و ناپخته وانهادن‌اش دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *